بیایید قدری با طبیعت مهربان تر باشیم

چندی پیش با یکی از دوستان شمالی ، در مورد تعطیلات نیمه خرداد صحبت می کردم .اما مطالبی بیان کرد که در ابتدا قدری از وی ناراحت شدم و ا و را کمی بی انصاف پنداشتم  ولی در ادامه کمی به او حق دادم ولی امروز که  مشغول نوشتن این مطلب هستم ،کاملا" گفته هایش را  به حق میدانم.

جریان از این قرار بود که وی  از بابت هجمه زیاد گسیل شدن مسافران در تعطیلات اخیر به سمت شمال کشور و مشکلات متعاقب آن و تخریب طبیعت و آلوده ساختن محیط زیست، به شدت ناراحت و معترض بود  و از اینکه در چنین شرایطی نمی تواند از محیط زیبای وطن خود  به خوبی استفاده کند ،احساس بدی داشت و می گفت ترافیکهای  ایجاد شده در مسیر و داخل و بین شهرها ما را اذیت می کند و از همه بدتر آلودگیهای زیست محیطی است که ....  .

خلاصه،صحبت ما در قبل از تعطیلات نیمه خرداد تا همین جا خاتمه پیدا کرد و من هم حرفهای او را خیلی با مذاقم سازگار ندیدم . تا اینکه خودم در تعطیلی روزهای گذشته به الموت(اندج) رفتم  و دیدم چیزهایی را که نباید می دیدم : شلوغی بسیار زیاد جاده ها و روستا ها  ، تخریب طبیعت و آسیب رساندن به باغات و زمینهای کشاورزی و متاسفانه گاها" یورش به درختان میوه و رعایت نکردن خیلی از مسائل اجتماعی. اینجا بود که به یاد حرفهای دوست عزیز شمالی افتادم و گلایه ها و نگرانیهای او را به حق دیدم .و اما راه حل چیست و چه باید کرد؟ آیا می توان مانع مسافرت افراد غیر بومی  به شهر و دیارمان شویم؟ و آیا این کار با اخلاق و قوانین  مدنی مغایرت ندارد؟آیا می توانیم مانع استفاده دیگران از طبیعت و زیباییهایش بشویم  ودر نهایت آیا  اجازه می دهیم که به طور مثال در مسافرت ما  به شمال، کسی مانع آن شود و به ما اجازه ورود به آنجا و لذت برن از زیباییهایش راندهد؟! از این دست سوالات بیشمار است اما چاره چیست؟ از نظر اینجانب ممانعت از ورود مسافر به دیار ما  امریست غیر ممکن و نشدنی( به همان دلایلی که دوست نداریم در این باره کسی مانع مسافرت ما به نقاط دیگر شود و همچنین به دلایل مدنی ) .پس باید فرهنگ سازی کرد و با طبیعت دوست بود  و آنرا برای استفاده آیندگان پاکیزه نگه داشت و در شرایط جدیدی که در هر شهر قرار میگیریم ، به قوانین و عرف آنجا احترام بگذاریم . در مورد وارد شدن به حریم خصوصی و  باغات و درختان دیگران ، که دیگر هیچ گونه ابهامی وجود ندارد و پاسخ واضح و مبرهن است .