تو اي سرزمين عقاب آشيان                        بلنداي عزت گزين درجهان

    تويي   زادگاه   من  و مادرم                       تويي همچو تاج كيان برسرم

     جهان تا جهان باشد و  پايدار                       به  نام   بلندت  كنم   افتخار

  به فرهنگ فخرآفرينت  درود                        عيان است ونبود نيازشهود

   به عرفان حكمت چو كردم نظر                    بديدم حكيمان دراين رهگذر

    به تبيين عقلاني  از  ممكنات                       بريدند  ره  تا سوي  كائنات

    معلم، مهندس، فزون از شمار                     كه درعرصه ي علم پرافتخار

   پزشكان نام آورت درجهان                        درخشيده هريك به نام ونشان

     زقضات برجسته ي كشوري                            كه دردامن مهرخود پروري

   اساتيد  دانشگه از حد فزون                        كه  از دامنت  پانهاده  برون

    بسا شاعر نكته سنج  اديب                     كه كمترتوان يافت بهرش رقيب

  در اول  سخن در تو آغازكرد                        پس آنگه بيان  دوصد راز كرد

******

   همان باغبانت كه با بيل وآب                   نگهبان باغ است وناكرده خواب

 كه تا ميوه هاي  گواراي  تو                     شود  شاخص  نام  والاي  تو

 گواه  تعالي فرهنگ  توست                 كه امروزاين رتبه درچنگ توست

 به تاريخ  باشي  زعهد  كهن                  مقر حكومت  به  قبل از حسن

 قلاعت بدست حسن ابن زيد                    بنا گشت وبا نام  زيديه  قيد

 شدي  پايگاهي  تو برزيديان                      كه آن زيد بود ازعلي خاندان

 پس  از زيديان درتو آل زيار                           حكومت  نمودند  با  اقتدار

 سپس آل بويه  ز مازندران                        به قصدحكومت بسويت روان

 براندند  از  قلعه  آل    زيار                             گرفتند در دامن  تو  قرار

 ولي آن زمان قدرتي شدعيان               كه نامش بدي قوم سلجوقيان

 تو را چون بدي هر زمان جايگاه                   ملكشاه كردي بسويت نگاه

 فرستاد بر قلعه ي  تو  امير                      اميري كه چندان نبودي دلير

 وزيرملكشاه ، خواجه نظام                          وجود خطر ديد  ازيك پيام*

 پي جستجو شد بجويد حسن                  ببندد حسن را به قيد  رسن

********

 حسن آن كه صباح دارد لقب                       دراين عصرافتاده اندر تعب

 گريزان ز ري شد سوي ديلمان                 که از شر خواجه بماند امان

 به ديلم نه بيكار بنشست  او                      به تبليغ  آيين  خود كرد رو

 حسين قائني منتخب ازحسن               بيامد سويت با دو صد مكروفن

   كه راه  نفوذت  بدست  آورد                         امير ملك  را شكست  آورد

 زمينه  براي  ورود    حسن                   فراهم شدآن هم  بوجه  حسن

 حسن باسپاهش به قلعه درون                       امير ملكشاه كردي برون

   پس آنگه به تحكيم قلعه چنان                     بكوشيد ازهر جهت  بي امان

       به تامين آبش بسي بردرنج                      كه تا آب درقلعه شدهمچوگنج     

  حسن از در زهد وتقوي و دين                   سلوكش برايت شدي دلنشين

 نبود او زسلجوقيان   بي خبر                       كه باشند بهر وجودش خطر

 اميري زسلجوقي آمد به جنگ               حسن راكشد قلعه آرد به چنگ

 به شد قلعه درحصرآن خيره سر                  ولي   گشت  پيكاراو بي اثر

توهمره شدي با حسن همچوشير           بدادي شكستي تو بر آن امير

 غنيمت گرفتي  تو  از آن   سپاه                  ز آب و طعام و سلاح و كلاه

 چنان رعب و وحشت فكندي به دل                وزير ملكشاه  كردي به گل

 قريب دو صد  سال اين خاندان                 به اين مرزوبومت بدي حكمران

********

 ازاين فرقه  برخي  اباحه گري                     گزيدند  بر جاي  دين  باوري

 تو را زين عمل خاطرآزرده شد            دلت بيش ازاين كيش افسرده شد

 سرانجام  با  دست    بيگانگان                     قلاع تو  گرديد  در گل نهان

 هجوم مغول سوي ايران زمين                   نمود آب  ديده  روان  بر جبين

 توآن سرزميني كه درروزگار                     نبودي  دمي  فارغ  از گيرودار

 توچون صاحب حسن جاهي وبس                نويسند وخوانند ازتو قصص

 اگر بود سيماي  ماه  تو  زشت                 نبودي تو را اين قدرسرنوشت

 همه  جاي جاي  تو از افتخار                        حكايت نمايد از آن روزگار

 بيايند  ازهر طرف   ديدنت                           گذارند سراز مهر بر دامنت

 رضاگربه عشقت بنازد نكوست             كه حب الوطن جزء ايمان اوست

 

*پيام:دعوت حسن صباح وداعيان اوبه مذهب اسماعيليه (اين عقايد دردرون نظام هم راه يافته بود وخواجه نظام الملك احساس خطر كرد و اقدام به دستگيري حسن صباح نمود).