ییلاق های استان قزوین

 

منطقه ییلاقی پیچ بن

این منطقه نسبتاً مرتفع با ارتفاع حدود دو هزار و پانصد متر ، در شمال  شرقی الموت

و در جاده معروف " سه هزار" قرار دارد و یكی از زیباترین مسیرهای راهپیمایی قزوین

به شمال ایران است . چمنزارهای زیبای این منطقه ییلاقی خوش آب و هوا ، به گردنه

مشهور " سلج انبار" با ارتفاع تقریبی سه هزار متر می رسد كه بخشی از رشته كوه

البرز غربی است و مرز طبیعی استان های قزوین و مازندران محسوب می شود.

 

دامنه های جنوبی سیالان

دامنه های جنوبی سیالان در شمال شرقی الموت واقع ، و از ییلاق های زیبا و

سرسبز استان قزوین است. از " هنیز " -مرتفع ترین وشمالی ترین آبادی این منطقه -

هر چه به سمت شمال پیش برویم، هوا خنك تر شده و پوشش گیاهی منطقه تغییر

می كند . علاوه بر گیاهان علفی ، این منطقه دارای پوشش درختان سرو كوهی نیز

هست كه نشانه نزدیكی این منطقه به استان مازنداران و پوشش گیاهی جنگلی آن

است.

این ییلاق در شمال به گردنه سیالان با ارتفاع تقریبی چهار هزار متر منتهی می شود

كه مرز طبیعی استان های قزوین  و مازندران به حساب می آید .

 

تارم

تارم بین قزوین و دیلمان قرار دارد و به دو بخش علیا و سفلی تقسیم می شود. تارم

سفلی از شمال ، شمال شرق و شمال غرب به دیلمان ، ازغرب به زنجان ، از جنوب

شرق و شرق به قزوین و از جنوب و جنوب غرب به  تاكستان محدود می شود. این

بخش به دلیل هم مرز بودن با استان سرسبز گیلان دارای آب و هوای بسیار فرح

بخش است . مهم ترین ییلاقات این منطقه عبارت اند از:ییلاق فردوس و ییلاق

شامه دشت سیردان .

 

برخی از مناطق دیدنی تارم سفلی عبارت اند از:

- قلعه سمیران ، فردوس ،  و كلیسای آلتین كش

- دره های عمیق و زیبای كلج سنگان سنگاور، قوچی و ... و نیز ارتفاعات شاما

دشت دارای چشمه های متعدد و آب بسیار گوارا.

- رودخانه های قزل اوزن و شاهرود در مرز شمال منطقه . همچنین سد سفید رود كه

برای برگزاری ورزش های قایقرانی ، تند آبی و ماهیگیری بسیار مناسب است .

- امامزاده یحیی واقع در كمررود.

- آب انبارها از دیگر بناهای جالب در این منطقه است كه در گذشته توسط ساكنان

منطقه جهت تأمین آب شرب انسان و دام به خصوص برای فصول خشكسالی ساخته

شده اند .

- صخره های عظیم در بند كلج از جمله مكان های حیرت انگیز و جالب این منطقه

است كه با بررسی و شناسایی جامع تر می تواند یكی از مكان های مناسب ورزش

صخره نوردی استان باشد.

 

روستای آتان

این روستا با حدود دویست خانوار جمعیت ، در دامنه كوه " هودگان " قرار دارد . بنای

خانه های این روستا به گونه ای است كه پشت بام هر خانه ، ایوان خانه بالایی است

و از این نظر شباهت زیادی به شهر ماسوله استان گیلان دارد . شغل اصلی

روستاییان آن، زراعت و گله داری و زبان و گویش رایج آنها فارسی و تاتی است .

 

" دره اندج رود "

یكی از زیبا ترین و سرسبزترین دره های استان قزوین دره اندج رود است . این دره در

منطقه " الموت " قرار دارد و از ارتفاعات كوه " خرم ور" شروع  و به روستا ی "شهرك"

ختم می شود .

این منطقه به لحاظ قابلیت های زیست محیطی ، وجود غارهای طبیعی و نوع بافت

كوه های آن ، همیشه برای سكونت انسان مناسب بوده است . نام این دره و رود آن

برگرفته ازعنوان روستایی بزرگ به همین نام در انتهای این دره است  وجود رودخانه و

چشمه های فراوان در این منطقه سبب آبادی روستا ، ایجاد مزارع برنج و باغات میوه

شده است . در مسیر رودخانه ، روستاهای صایین كلایه ، ملا كلایه ، كندانسر و

اندج  قرار دارند. در حاشیه رودخانه ، ما بین روستاهای ملا كلایه و كندانسر ، بقایایی

از روستاهای پیش از اسلام وجود دارد كه با استفاده از سنگ های كوچك و بزرگ

رودخانه ای ساخته شده بودند. در طول دره اندج و مسیر رودخانه ، چند غار طبیعی

دیده می شود كه از نظرموقعیت جغرافیایی و شرایط زیست محیطی به نظر می رسد

در گذشته محل سكونت انسان بوده است. وجود حیوانات وحشی قابل شكار از

جمله كل، بز و خوك های وحشی احتمال زیست انسان رادراین منطقه بیشتر میکند.

حيوانات وحشي اي مثل گراز و پلنگ، خرس، شغال، روباه و انواع پرندگان چون عقاب،

هما، كبك يا تيهو و غيره نيز از جاذبه هاي اين منطقه است.

 

دره نینه رود

این دره در نزدیكی روستاهای " هیر " و " ویار" واقع ، و با رود پر آبی كه در آن جاری

است ، یكی از مناطق ییلاقی و زیبای " رودبار شهرستان " محسوب می شود.

دره نینه رود پر از فندق زارهای سرسبز است و قسمت های شمالی و مرتفع آن

دارای مراتع خوش آب وهوا است . این دره در میان كوه های " خرمدشت " و" گونه

گول " قرار دارد و در تابستان پر از ریواس های درشت و آبدار است. یكی از قدیمیترین

مسیرهای آمد و شد بین گیلان و قزوین از این دره می گذرد كه  بخش هایی از

راه ِ سنگفرش آن هنوز سالم  مانده است .

 

 

 

<<کتاب میراث فرهنگی استان قزوین>>

تهیه و تنظیم: زهره پری نوش

 

نقل از سایت تبیان (لینک)